آینده یافتنی نیست ، بلکه ساختنی است بنابر این آینده جایی نیست که به آنجا می رویم بلکه جایی است که آن را بوجود می آوریم .  بدیهی است آینده کماکان در حال ساختن است ، آینده بهتر و موفق تر امری است که مجموعه های تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی می توانند ،  آن را با اقدامات هدفمند  خود طراحی کرده و شکل دهند .  مدیریت  مجموعه های تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی برای آنکه بهترین عمل را داشته باشد   ، بایستی نسبت به پیامد های اقدامات خود ، دیگران و واکنش های آنان و همچنین نسبت به نیروهایی که خارج از کنترل آنهاست ، آگاهی و شناخت کافی داشته باشند . این پیامد ها تنها در آینده  ،  خود را نشان می دهند . بدین ترتیب مجموعه ها ،  نه تنها باید بکوشند ، امور در حال وقوع را بفهمند ، بلکه باید بکوشند  اموری را که شاید اتفاق بیفتد یا بالقوه امکان وقوع دارد و یا تحت شرائط خاصی در آینده اتفاق خواهد افتاد ، را نیز بشناسند . و در وقوع ، عدم وقوع و یا کیفیت وقوع آن تاثیر گذار باشند . با این روش امکان کشف فرصت های بالقوه و بالفعل در آینده برای سازمان و مجموعه های تحت پوشش  بهتر میسر خواهد بود .

مجموعه های اجتماعی و اقتصادی  صرفا با شناخت كامل "تغيير" و شرايط تاثير گذار در "تغيير" و همچنين ايجاد ساختارهاي چابك قادر به بستر سازي لازم براي افزايش سرعت پاسخگويي و انعطاف پذيري در بهبود ارائه خدمات خود به مشتریان و کارفرمایان  ميباشند.  از طرف ديگر "تغيير" بزرگترين تهديد و فرصت در فضاي کاری است وتنها با ساختارهاي  خلاقانه و چابک ميتوان سرعت تغييرات را مديريت و بقاي مجموعه ها را از تهديدات متعدد نجات داد. هم‌افزايي بعنوان يك الزام در شرکت های اجتماعی و اقتصادی يكي از موثرترين راهكارهاي مقابله با تهديدات و خلق فرصتهاي جديد مطرح است كه ما نيز لازم است مترصد بهرمندي حداكثري از شرايط جاري در مجموعه های تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی باشیم .  

بهبود مستمر عملکرد  مجموعه های تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی ، نیروی عظیم هم افزایی ایجاد می کند که این نیروها می توانند پشتیبان برنامه رشد و توسعه و ایجاد فرصت های تعالی سازمان شوند. بدون بررسی و کسب آگاهی از میزان پیشرفت و دستیابی به اهداف و بدون شناسایی چالشهای پیش روی سازمان و کسب بازخور و اطلاع از میزان اجرا سیاستهای تدوین شده و شناسایی مواردی که به بهبود جدی نیاز دارند، بهبود مستمر عملکرد میسر نخواهد شد.   تمامی موارد مذکور بدون اندازه گیری و ارزیابی امکان پذیر نیست.    «هرگاه توانستیم آنچه درباره آن صحبت می کنیم اندازه گرفته و در قالب اعداد و ارقام بیان نماییم می توانیم ادعا کنیم درباره موضوع مورد بحث آگاهی داریم . در غیر این صورت آگاهی و دانش ما ناقص بوده و هرگز به مرحله بلوغ نخواهد رسید .  علم مدیریت نیز مبین مطالب مذکور است. هرچه را که نتوانیم اندازه گیری کنیم نمی توانیم کنترل کنیم و هرچه را که نتوانیم کنترل کنیم مدیریت آن امکان پذیر نخواهد بود.